Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Βιβλιοδρομίες - Αποτελέσματα 2015



ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ
ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
«ΒΙΒΛΙΟΔΡΟΜΙΕΣ 2015»
Η Διεύθυνση και το εκπαιδευτικό προσωπικό των Εκπαιδευτηρίων ΓΕΙΤΟΝΑ συγχαίρουν όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες των Δ ́, Ε ́ και ΣΤ ́ τάξεων των Δημοσίων και Ιδιωτικών Δημοτικών Σχολείων της χώρας που συμμετείχαν στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό «ΒΙΒΛΙΟΔΡΟΜΙΕΣ 2015», ο οποίος τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων και της
Ελληνικής Εθνικής Επιτροπής για την UNESCO.
Τα ονόματα των μαθητών και των μαθητριών, καθώς και των Σχολείων που διακρίθηκαν παρουσιάζονται στους πίνακες που ακολουθούν.
Τα βραβεία και οι τιμητικές διακρίσεις θα επιδοθούν σε ειδική τελετή, που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο του 2015.


 ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ


ΤΙΜΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤ ́ ΤΑΞΗ

Καραδημήτρας Δημήτρης, Κοκάρη Μαρία, 3ο Δημοτικό Σχολείο Επανομής Θεσσαλονίκης [904]
Μακρή Λένα, Σπανού Μελίτα, Φεφέ Μαρία, 4ο Δημοτικό Σχολείο Βούλας [890]
Αναστασίου Μαγδαληνή, Νικολαΐδου Αικατερίνη, Στεφάνου Στυλιανή, Τριανταφυλλάκη Αικατερίνη, 6ο  Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου [885]
Τάσιος Ιωάννης, 5ο  Δημοτικό Σχολείο Βέροιας [880]
Βέργαδου Παναγιώτα, Παπαδάτου Ουρανία, Παπαδοπούλου Ελένη, Σαββινίδη Όλγα, 8ο  Δημοτικό Σχολείο Πετρούπολης [876]
Μάκοβετς Ειρήνη, Σπαής Δημήτρης, Σπηλιόπουλος Δημήτρης, Τζέμου Μαρία, 6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου [866]
Χατζημάρκου Άννα-Γεωργία, 2ο  Δημοτικό Σχολείο Κω [860]


 ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΝΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ
8ο Δημοτικό Σχολείο Γλυφάδας

6ο Δημοτικό Σχολείο Πύργου

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΝΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ
ΜΑΘΗΤΩΝ
ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΚΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ
ΜΑΘΗΤΩΝ
8οΔημοτικό Σχολείο Πετρούπολης

Εκπαιδευτήρια Ν. Μπακογιάννη Λάρισας

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Το Απίστευτο σχέδιο της Μυρτώς και του Περικλή της Αλεξάνδρας Μητσιάλη




Μια σύγχρονη μάγισσα,
η μάγισσα Λεφτού,
 κυκλοφορεί στην πόλη.
Δίνει τις πιο παράλογες και άδικες διαταγές.
Παρακολουθεί τα πάντα
μέσα από ένα γυάλινο, έξυπνο μάτι
και βασανίζει όσους την υπηρετούν.
Θέλει όλα να της ανήκουν
και τραγουδά τα κατορθώματά της
σαν ξιπασμένη σταρ.

"... Ποιος μιλά και ποιος ορίζει,
ποιος για σας αποφασίζει;
Η φωνή μου προσταγή ,
τα λεφτά μου εντολή, ... "

Και, βέβαια, έχει ανακαλύψει έναν τρόπο
να κρατά τους ανθρώπους ζαλισμένους και υπάκουους.
"... ανεμίζουνε, σκορπίζουν,
το μυαλό σας το ζαλίζουν ..."

Τι θα γίνει όμως όταν η Μυρτώ κι ο Περικλής,
που κατοικούν σ’ αυτή την πόλη,
αποφασίσουν να χτυπήσουν το κακό στη ρίζα του;
"Λεφτού, Λεφτού, Λεφτού ...
και μη νομίζεις πως μπορείς
να είσαι αφεντικό της γης ..."


Τι θα συμβεί όταν πάρουν τη μεγάλη απόφαση
να τρυπώσουν στο δάσος μια σκοτεινή νύχτα
και με τη βοήθεια των καλών ξωτικών,
του Ντικ και της Λώρας,
να τα βάλουν με τη μάγισσα
και τους δόλιους συνεργάτες της;
Πώς θα εφαρμόσουν το απίστευτο σχέδιό τους;

Φήμες που κυκλοφορούν αδέσποτες στην πόλη
λένε ότι οι σύγχρονες μάγισσες
δε φαντάζονται ούτε στα χειρότερα όνειρά τους

το σχέδιο της Μυρτώς και του Περικλή,
γιατί τελικά...

" Εμείς θα ζήσουμε αλλιώς ,
όλοι μαζί θα βρούμε πώς,
χωρίς πολλά και περιττά
στολίδια, λούσα και λεφτά "





 Ακολουθεί η συνέντευξη της Αλεξάνδρας Μητσιάλη στο diastixo.gr

Στο "Απίστευτο σχέδιο της Μυρτώς και του Περικλή "
κυριαρχεί το χιούμορ και η σάτιρα. 
Ο τριτοπρόσωπος, παντογνώστης αφηγητής 
διηγείται και περιγράφει με χιούμορ, 
οι συμπεριφορές και τα γεγονότα 
δημιουργούν ευτράπελες καταστάσεις, 
οι αποκαλύψεις και οι συγκρούσεις 
δίνονται με γαργαλιστικές λεπτομέρειες. 
Το χιούμορ μπορεί ευτυχώς να αποδομεί 
αυτό που έχει κυριαρχήσει σαν στερεότυπο-μύθος 
αποκαλύπτοντας την πλαστότητα ή και τη γελοιότητά του.


Επίσης, οι ήρωές μου τραγουδούν όλοι, 
ο καθένας για τους δικούς του λόγους. 
Έχω γράψει δεκατέσσερα τραγούδια
 –στίχους, δηλαδή, που μπορούν να μελοποιηθούν– 
τα οποία τραγουδούν σε διάφορες στιγμές της ιστορίας οι ήρωές μου. 
Σ' εμένα, αλλά είμαι βέβαιη και στα παιδιά, 
αρέσει πολύ ο έμμετρος λόγος, 
αυτός που παρεμβαλλόμενος σε καίρια σημεία 
υπογραμμίζει τα νοήματα, 
προσθέτει στον ρυθμό της αφήγησης και, 
όταν γίνεται τραγούδι, απογειώνει.

Ακόμα στο Απίστευτο σχέδιο της Μυρτώς και του Περικλή 
συνυπάρχουν με τα πρόσωπα της ιστορίας μου 
ήρωες γνωστοί από κλασικά παραμύθια. 
Ο Ρομπέν των Δασών, ο Πήτερ Παν, η Πίπη η Φακιδομύτη, 
ο Όλιβερ Τουίστ και ο Τομ Σόγερ 
ζουν με τον δικό τους τρόπο στο μυθιστόρημά μου
 συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν. 
Ο συγγραφέας είναι έτσι κι αλλιώς ο ίδιος 
ένα σύνολο διακειμενικών αναφορών, 
που τις μεταφέρει είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα στα κείμενά του.

Όμως ο κόσμος που έπλασα σε αυτό το μυθιστόρημα 
έχει συνδεθεί πια αναπόσπαστα με τον κόσμο που δημιούργησε 
διαβάζοντας το μυθιστόρημά μου 
ο Πέτρος Χριστούλιας με τις εικόνες του. 
Από δω και πέρα οι ήρωες της ιστορίας μου 
θα έχουν τα πρόσωπα που τους έδωσε εκείνος 
και θα κινούνται σε μια σκηνογραφία 
που πήρε σάρκα και οστά μέσα από τη δική του ματιά.

Απόλαυσα 
Το απίστευτο σχέδιο της Μυρτώς και του Περικλή 
όταν το έγραφα, 
το απολαμβάνω όταν το αφηγούμαι 
στους μικρούς μαθητές και τις μαθήτριες. 
Και θα το απολαύσω όταν το δω να ανεβαίνει στο θέατρο
 – τώρα ίσως καταλαβαίνετε τις αρχικές μου αναφορές. 
Γιατί αυτό είναι το μεγαλύτερό μου όνειρο γι' αυτό το κείμενο. 

Να ζωντανεύσει η μάγισσα Λεφτού στη σκηνή, 
το πανοπτικό τηλεσκόπιο
 με το μεγάλο γυάλινο μάτι να στηθεί στη μέση, 
τα σεντούκια με τα κλεμμένα πλούτη
 να τοποθετηθούν περιμετρικά
 και το τραγούδι της Μυρτώς και του Περικλή 
να τραγουδηθεί θριαμβευτικά από εκατοντάδες παιδιά 
στις θεατρικές αίθουσες κατατροπώνοντας μια δύναμη 
που είναι στηριγμένη στο ψέμα, 
τον απύθμενο εγωισμό και την αυθαιρεσία.


Λεφτού, Λεφτού, Λεφτού, 
πάρ' τη βαλίτσα σου και πήγαινε αλλού

και μη νομίζεις πως μπορείς
να είσαι αφεντικό της γης...

Εγώ μιλώ, εγώ ορίζω,
εγώ για μένα αποφασίζω.


Από τη συνέντευξη της Αλεξάνδρας Μητσιάλη στο diastixo.gr
Περισσότερα στο  :
http://diastixo.gr/aprosopo-2/2453-mitsiali




και εδώ:
 http://filanagnosia1pyr.blogspot.gr/2013/12/blog-post_9.html
 
 

 



Δευτέρα, 13 Απριλίου 2015

Εντουάρντο Γκαλεάνο

 
 
 
 
 
Σήμερα, στις 13 Απριλίου του 2015, έφυγε από τη ζωή 
 ο πιο πολιτικός συγγραφέας της Λατινικής Αμερικής,
  ο Εντουάρντο Γκαλεάνο,
ο Ουρουγουανός λογοτέχνης  που φανέρωσε
«έναν κόσμο ανάποδα»
στα εκατομμύρια των πιστών
και φανατικών αναγνωστών του.
 
Ο Γκαλεάνο γεννήθηκε στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάη,
μέλος μίας οικογένειας με ευρωπαϊκή καταγωγή,
που ανήκε στη μεσαία τάξη και ήταν καθολική.
 
Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες,
ενώ τα πιο γνωστά είναι τα «Μνήμες φωτιάς» (1986)
 και «Οι ανοιχτές φλέβες της Λατινικής Αμερικής» (1971),
που έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες.
 
Ακολουθούν μικρά αποσπάσματα του έργου του:
«Έχουμε κόψει τη μνήμη σε κομμάτια
και γράφω προσπαθώντας να ανακτήσω την αληθινή μας μνήμη,
 τη μνήμη της ανθρωπότητας που είχε ακρωτηριαστεί
από αλαζονεία, από ρατσισμό, από τον μιλιταρισμό
και πολλούς άλλους «ισμούς»,
που σκότωσαν με τρομερό τρόπο το μεγαλείο μας
 και την ομορφιά»
 
«Κάθε μέρα έχει μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί,
επειδή οι μέρες μας είναι φτιαγμένες από ιστορίες.
 Οι επιστήμονες λένε ότι είμαστε φτιαγμένοι
από μικρά σωματίδια, τα άτομα,
  αλλά εμένα ένα πουλάκι μου είπε
ότι είμαστε φτιαγμένοι από ιστορίες»
 
 
«...είμαι ένας συγγραφέας
που θα ήθελε να συνεισφέρει στη διάσωση
της απηχθείσας μνήμης όλης της Αμερικής,
αλλά πάνω από όλα της Λατινικής Αμερικής,
πατρίδα περιφρονημένη και αγαπητή». 
 
 
 
 


Δευτέρα, 6 Απριλίου 2015

Η εφεύρεση του Ουγκό Καμπρέ - Μπράιαν Σέλζνικ




Ορφανός, συντηρητής ρολογιών και κλέφτης, 
ο δωδεκάχρονος  Ουγκό ζει ανάμεσα στους τοίχους ενός πολυσύχναστου σιδηροδρομικού σταθμού του Παρισίου. 
Η επιβίωση του εξαρτάται από τα μυστικά 
και την ανωνυμία του. 
Όταν όμως ο κόσμος του μπλέκεται
 με τη ζωή ενός παράξενου κοριτσιού 
και του ιδιοκτήτη ενός μικρού μαγαζιού παιχνιδιών 
στον σιδηροδρομικό σταθμό, 
το πολύτιμο μυστικό του Ουγκό κινδυνεύει. 
Ένα ακατανόητο σχέδιο,
 ένα πολύτιμο σημειωματάριο, 
ένα κλεμμένο κλειδί, 
ένας μηχανικός άνθρωπος 
και ένα κρυμμένο μήνυμα συναντιούνται…”



Διακρίσεις
  • Μετάλλιο Κάλντεκοτ για το πιο αξιόλογο αμερικανικό εικονογραφημένο βιβλίο
  • Βραβείο Καλύτερου Βιβλίου της Χρονιάς από το Publishers Weekly
  • Βραβείο Καλύτερου Εικονογραφημένου Βιβλίου των New York Times


Hugo
Η ταινία


Hugo
Μία ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε


Παρίσι, δεκαετίας του '30 : 
Ένα 12χρονο ορφανό αγόρι, 
ο Χούγκο Καμπρέ, 
κατοικεί στις εσωτερικές στοές 
ενός σιδηροδρομικού σταθμού,
 φροντίζοντας τα ρολόγια του πολυσύχναστου σταθμού. 
Σταθερή παρέα του,
 ένα μυστηριώδες ανθρωπόμορφο μηχάνημα
 που έχει στο κέντρο του μία υποδοχή 
για ένα κλειδί σε σχήμα καρδιάς, 
το οποίο αποτελεί και το μόνο πράγμα 
που του έχει απομείνει από τον πατέρα του. 
Όταν ο κόσμος του συνδέεται ξαφνικά
με ένα εκκεντρικό κορίτσι που λατρεύει 
τα βιβλία και τις περιπέτειες 
κι έναν πικρόχολο γέρο, ιδιοκτήτη 
ενός  μικρού καταστήματος παιχνιδιών στο σταθμό,
η μυστική ζωή και το πολύτιμο μυστικό του Χούγκο
που τον συνδέει με το νεκρό πατέρα του,
κινδυνεύουν να αποκαλυφθούν.



Δείτε το τρέιλερ της ταινίας εδώ:


 Λάμπης Ζ.





Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Προς τα Άστρα - Alexandre Alanof /Jacques Christiand




Ο άνθρωπος πάντα ήθελε να ταξιδεύει μακριά, 
να γνωρίζει νέους τόπους και να κατακτά
όλο και πιο μακρινούς ορίζοντες.
Το ταξίδι στο διάστημα ήταν πάντα 
μεγάλη του επιθυμία 
και η εξερεύνηση του διαστήματος
 ένας στόχος σίγουρα ελκυστικός.
Ο Ανδρέας Μπορέ, χημικός,
 ο Ερίκος Μπερνόν, αστρονόμος 
και ο κύριος Ρομπιγιόν,
 ένας κροίσος (πολύ πλούσιος) της Γαλλίας, 
έχουν έναν κοινό προορισμό: τον Άρη!


Ø Γίνεται ένα τέτοιο ταξίδι;
 Υπάρχει ζωή στον Άρη;
Ø Θα καταφέρουν 
να συνεργαστούν μεταξύ τους;
Ø Θα συνδυαστούν, άραγε, για να πετύχουν
 κάτι ασύλληπτο για την ανθρωπότητα;
 Ή μήπως, κάποιοι άλλοι
 έχουν πάει πολύ νωρίτερα...


Η δική μου κριτική:

Το βιβλίο μου άρεσε περισσότερο, 

όλο το διάστημα όπου οι δύο φίλοι 

και ο υπηρέτης του Ανδρέα, Βαρνάβας 

βρίσκονται στον κόκκινο πλανήτη, τον Άρη. 

Το βιβλίο είναι ωραίο. 

Πιστεύω πως πρέπει να το 

διαβάσετε.

Λάμπης Ζ.






Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2014




Ανακοινώθηκαν, σήμερα, τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Βιβλίου 2014 από το Τμήμα Γραμμάτων Βιβλίου & Ψηφιακού Περιεχομένου της Διεύθυνσης Εφαρμογής Πολιτιστικής Πολιτικής  της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονου Πολιτισμού του Υπουργείου  Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων

Βραβείο Εφηβικού - Νεανικού Λογοτεχνικού Βιβλίου  
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στην συγγραφέα Αλεξάνδρα Μητσιάλη για το έργο της με τίτλο 
«Θα σε σώσω ότι κι αν γίνει»
 (εκδόσεις Παπαδόπουλος).



Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου 
Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον συγγραφέα Σάκη Σερέφα για το έργο του με τίτλο
 «Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω» 
(εικονογράφηση Βασίλης Παπατσαρούχας, εκδόσεις Μεταίχμιο).

Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 

Απονέμεται κατά πλειοψηφία στον εικονογράφο Κώστα Μαρκόπουλο και στον συγγραφέα Δημήτρη Μπασλάμ για το έργο
 «Η θυμωμένη μπετονιέρα» 
(εκδόσεις Επόμενος Σταθμός)
 
Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για Παιδιά 

Απονέμεται κατά πλειοψηφία στην συγγραφέα Νάνση Τουμπακάρη για το έργο της με τίτλο 
«Ένα βιολί διηγείται, 
εκπαιδευτικός οδηγός για τα λαϊκά μουσικά όργανα» 
(εκδόσεις Καλειδοσκόπιο).

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΦΗΒΙΚΟΥ-ΝΕΑΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Tο εξαιρετικό μυθιστόρημα της κ. Αλεξάνδρας Μητσιάλη, “Θα σε σώσω ό,τι κι αν γίνει”, κερδίζει με πλειοψηφία το βραβείο εφηβικού μυθιστορήματος.
Το έργο επικεντρώνεται σε σύγχρονα και οδυνηρά θέματα: την δεινή θέση των παράνομων μεταναστών, την εμπορία ανθρώπων, την μοναξιά του ατόμου που ζει στο περιθώριο. Οι εικόνες της κ. Μητσιάλη είναι σκληρές: Χωρίς ίχνος εξωραϊσμού, αποτυπώνουν με ρεαλισμό μία ζοφερή και αθέατη πραγματικότητα. 


Το μυθιστόρημα υποβαστάζει μία πλοκή η οποία, με την πρέπουσα δόση αγωνίας, διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα. Οι ήρωές του είναι ολοκληρωμένα πορτραίτα ανθρώπων που αντιπροσωπεύουν διακριτές ιδεολογικές θέσεις: από τη μια πλευρά, ο νεαρός τραγικός και συγχρόνως τρυφερός ήρωας από τη Βουλγαρία, ο ‘ξένος’ που προσπαθεί να επιβιώσει αλλά και να σώσει την αγαπημένη του από τα νύχια των δουλεμπόρων, κι από την άλλη, εκείνα τα άτομα που βρίσκονται απέναντί του και αντιπροσωπεύουν τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, την βία.
Η πλοκή του έργου, οι ολοκληρωμένοι χαρακτήρες του, το ανάγλυφα σκηνοθετημένο σκηνικό του αλλά και η γλώσσα του ενεργοποιούν τον αναγνώστη/την αναγνώστρια, ώστε να ανταποκριθεί ουσιαστικά στην ιδεολογική πρόκληση του βιβλίου. Μπορεί έτσι να προβληματισθεί σε σχέση με σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα όπως η αποδοχή της ετερότητας, η έλλειψη ανθρωπιάς και κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων, αλλά και να εκτιμήσει την αξία της φιλίας και της συντροφικότητας. Επιπλέον, η άρτια γραφή της κ. Μητσιάλη, που αγγίζει ορισμένες στιγμές την ποίηση, καταφέρνει να συγκινήσει τον αναγνώστη με την πλήρη σημασία του όρου. 


Ένα τελευταίο προσόν του βιβλίου που το έφερε στην πρώτη θέση είναι η παντελής έλλειψη διδακτισμού: αντί να επιβάλλει τις ιδέες του στους νεαρούς αναγνώστες του, τις υποβάλλει με τον γλαφυρό τρόπο που χαρακτηρίζει την καλή λογοτεχνία. 


Δύο ακόμη μυθιστορήματα που έφτασαν στην τελική ευθεία της βράβευσης ήταν το «Ήθελα μόνο να χωρέσω» της κ. Στέλλας Κάσδαγλη και το «Μαζί» της κ. Ελένης Πριοβόλου.
Στο «Ήθελα μόνο να χωρέσω», η κ. Κάσδαγλη αποτυπώνει με διεισδυτική ματιά τις συναισθηματικές και ψυχολογικές μεταπτώσεις της έφηβης ηρωίδας της η οποία, παλεύοντας με την ανορεξία, προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τον εαυτό της και με το περιβάλλον της. Με ζωντανό λόγο και προσομοίωση της εφηβικής λαλιάς αλλά και των σύγχρονων ηλεκτρονικών τρόπων επικοινωνίας, η συγγραφέας αποδίδει με γλαφυρότητα την καθημερινότητα μιας σύγχρονης έφηβης χωρίς να παραλείψει να δώσει φωνή και στους γονείς της που καταθέτουν την δική τους αγωνία.
Το «Μαζί» της κ. Πριοβόλου είναι ένα καλό μυθιστόρημα που επικεντρώνεται στα σύγχρονα προβλήματα του ρατσισμού και του σχολικού εκφοβισμού. Με υποβλητική γραφή, με ρεαλισμό και με ενδιαφέροντες ήρωες και ηρωίδες η κ. Πριοβόλου ανατέμνει τις ανθρώπινες σχέσεις στο σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον και πιο συγκεκριμένα σε αυτό της οικογένειας και του σχολείου. Ταυτοχρόνως αναδεικνύει την δύναμη της φιλίας αλλά της τέχνης η οποία μπορεί να γίνει μία διέξοδος έκφρασης αλλά και μία γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ διαφορετικών ανθρώπων.


ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Στην κατηγορία «Παιδικό λογοτεχνικό βιβλίο» από όλα τα μέλη της κριτικής επιτροπής εκφράστηκε η άποψη ότι όλα τα βιβλία του βραχέος καταλόγου είναι αξιοπρόσεχτα καθώς ξεχώρισαν από την πληθώρα των ομοειδών τους. Εξαιτίας αυτής της διαπίστωσης υπήρχε και μία διασπορά ψήφων σε αρκετά από αυτά τα βιβλία.
Κατόπιν εκτενούς συζήτησης και κατά πλειοψηφία το βραβείο δόθηκε στην παραμυθική ιστορία του Σάκη Σερέφα Δρόμο παίρνω, δρόμο αφήνω (εικον. Βασίλης Παπατσαρούχας, εκδ. Μεταίχμιο). Στην πρωτότυπη και με κυκλική ακολουθία στην αφηγηματική της δομή υπόθεση, στη συμβολική πορεία ενός δρόμου διαδραματίζονται διάφορα γεγονότα, φανταστικά και παράδοξα, στην ουσία τους όμως ρεαλιστικά με έντονο τον κοινωνικό χαρακτήρα. Οι λέξεις και οι έννοιες μετατρέπονται σε αγωνιώδη κίνηση και ανάγλυφη δράση. Ο συγγραφέας με αφηγηματικές τεχνικές και τρόπους όπως είναι το χιούμορ, η υπερρεαλιστική σύλληψη των πραγμάτων, η διακειμενικότητα αφηγείται σημαίνουσες ανθρώπινες ιστορίες ζωής. Σε διάφορα σημεία της αφήγησης και σε ένα πλαίσιο ενθάρρυνσης για δημιουργική ανάγνωση και γραφή συμμετέχει ενεργά ο αναγνώστης/η αναγνώστρια, καταθέτοντας την εμπειρία του/της είτε δίνοντας επιμέρους συνέχειες στην πλοκή. Η γλώσσα δε, εμπλουτισμένη με λέξεις της καθημερινότητας των παιδιών, καθιστά το βιβλίο εξόχως ελκυστικό. 


Επίσης, συζητήθηκαν ιδιαίτερα και τα βιβλία:
του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου Το ταξίδι του Φερεϋντούν (εικον. Φιρουζέ Αχλαγί, εκδ. Καλειδοσκόπιο), μια μυθοπλαστική βιογραφία, μαζί με βιογραφικό χρονολόγιο στο τέλος, του Πέρση ποιητή Φερεϋντούν Φαριάντ, που μετέτρεψε τον πόνο του σε δημιουργία, ελπίδα και προσφορά. Η αφήγηση της ζωής του Φαριάντ που ταξιδεύει στο άγνωστο ανακαλύπτοντας μια άλλη πατρίδα, συνδέεται και με τη σύγχρονη ιστορικοκοινωνική πραγματικότητα Το βιβλίο περιέχει σκέψεις επηρεασμένες από την έκφραση και την ευαισθησία της Ανατολής. Με ποιητικότητα δε και συγκρατημένη συγκίνηση, ευαισθησία και λυρισμό, αποτυπώνει την αγάπη του ποιητή για ό,τι συνέδεε του δύο πολιτισμούς, τον περσικό και τον ελληνικό.
Επίσης, το μυθιστόρημα του Βασίλη Παπαθεοδώρου Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης! (εικον. Λίλα Καλογερή, εκδ. Καστανιώτης), ξεκινώντας από μια πραγματική ιστορία που συνέβη στην Αμερική το 1897, «ζωντανεύει» συμβολικά μέσα από μια γλαφυρή αφήγηση στο φαντασιακό των αναγνωστών/αναγνωστριών, την εικόνα του Άη Βασίλη, στο πλαίσιο των πράξεων και της στάσης ζωής μιας ηρωίδας δασκάλας, η οποία εμφορούμενη από ανυπόκριτη προσφορά και αλληλεγγύη δινόταν για τον «άλλον» με πάθος, σεμνότητα, ενσυναίσθηση και απεριόριστη παιδαγωγική αγάπη, αξίες, που κρύβουν, όπως παρουσιάζεται έντεχνα στην αφήγηση, επαναστατική πρωτοβουλία και πρωτοτυπία.
Τέλος, στο διαπολιτισμικό βιβλίο της Σοφίας Μαντουβάλου Το φουστάνι με τις πεταλούδες (εικον. Κατερίνα Χαδουλού, εκδ. Μεταίχμιο) και μέσα από τον εγκιβωτισμό της φανταστικής αφήγησης στην πραγματική, πεταλούδες από όλο τον κόσμο συνοδεύουν μια κοπέλα σε ένα πολυπολιτισμικό ταξίδι στις διάφορες χώρες και στις συνήθειες των κατοίκων τους, αποκαλύπτοντάς της την αξία της διαφορετικότητας αλλά και της ειρηνικής και φιλικής συνύπαρξης των λαών. Αναπαριστώνται δε, με ζωντάνια, χιούμορ και λυρισμό εικόνες που παραπέμπουν οραματικά σε έναν κόσμο στον οποίο η αγάπη δε χάνεται, αλλά πάντα υπάρχει χώρος για τον καθένα/την καθεμία ανεξάρτητα από την καταγωγή του/της. 



ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η κριτική επιτροπή, αποφάσισε κατά πλειοψηφία, να απονείμει το κρατικό βραβείο εικονογραφημένου βιβλίου για την εκδοτική χρονιά 2013, στο βιβλίο « Η θυμωμένη μπετονιέρα» των εκδόσεων Επόμενος Σταθμός, σε κείμενο Δημήτρη Μπασλάμ και εικονογράφηση Κώστα Μαρκόπουλου. Το ότι το βραβείο δίνεται κατά πλειοψηφία και όχι παμψηφεί, καταδεικνύει το γεγονός ότι η βραχεία λίστα περιείχε στο σύνολο ιδιαίτερα αξιόλογα εικονογραφημένα βιβλία, κάνοντας τη διαδικασία επιλογής, δύσκολη.
Για το λόγο αυτό, εδώ κρίνεται σκόπιμο, να γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά σε ένα από τα βιβλία της λίστας, το οποίο κατά την τελική ψηφοφορία, με ελάχιστη διαφορά, κατετάγη δεύτερο. Πρόκειται για την «επανάσταση των παλιών παιχνιδιών» των εκδόσεων Καλέντη. Ένα βιβλίο όπου η γνωστή, γεμάτη φαντασία και ανεπιτήδευτη αμεσότητα, γραφή του Χρήστου Μπουλώτη, συναντά -σε άλλη μια πετυχημένη συνεργασία- τις γεμάτες ευαισθησία και χαρακτήρα πινελιές της Φωτεινής Στεφανίδη, παραδίδοντας ένα αποτέλεσμα επιπέδου.
Διαφορετικής προσέγγισης, όσο αφορά το κείμενο και την εικόνα, αλλά εξίσου υψηλής αισθητικής, η κερδισμένη στο νήμα "θυμωμένη μπετονιέρα", αποτελεί μια έκδοση που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Ένα βιβλίο, που κάθε στοιχείο της παραγωγής του μοιάζει εμπνευσμένο, φέρνοντας ένα φρέσκο δημιουργικό αέρα. Από το ιδανικό «πάντρεμα» κειμένου και εικόνας, μέχρι την επιλογή χαρτιού και το ιδιαίτερο δέσιμο της ράχης, το βιβλίο αυτό σε κερδίζει με την πρώτη ματιά, αποτελώντας ένα ολοκληρωμένο και αισθητικά άρτιο προϊόν. Εν είδει μουσικής σύνθεσης, το κείμενο του Δημήτρη Μπασλάμ, μοιάζει με μια σουρεαλιστική παρτιτούρα, γεμάτη χιούμορ, και όμορφα δοσμένα οικολογικά μηνύματα, αποφεύγοντας τους εύκολους διδακτισμούς. Στο ρόλο της ορχήστρας, ο Κώστας Μαρκόπουλος, μετατρέπει τα λόγια-νότες της παρτιτούρας σε εικόνες-μουσικές, παραδίδοντας ένα τέτοιο αποτέλεσμα, που με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την φρεσκάδα που αποπνέει, μοιάζει λες και ο ήχος της ορχήστρας αυτής, να παράγεται από παιδιά, που παίζουν, χρησιμοποιώντας όργανα αυτοσχέδια.
Εν κατακλείδι, σε ένα, αρκετά παγιωμένης νοοτροπίας, στο σύνολο, εκδοτικό τοπίο, όσoν αφορά το εικονογραφημένο βιβλίο, όπου η εικαστική επάρκεια, η αισθητική πληρότητα, οι πρωτοπόρες και τολμηρές προτάσεις, αποτελούν εξαιρέσεις, έρχεται η «Θυμωμένη μπετονιέρα» να επιβεβαιώσει τον κανόνα, και να ξαφνιάσει ευχάριστα. Ένα εκδοτικό εγχείρημα άξιο προσοχής στο σύνολό του και μια αφορμή να επαναπροσδιοριστεί ο εικαστικός πήχης των ελληνικών εικονογραφημένων παιδικών βιβλίων. 




ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ
Η εκδοτική παραγωγή βιβλίων γνώσεων του 2013 υπήρξε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τόσο για το θεματικό πλουραλισμό της όσο και για τις διαφορετικές μεθοδολογικές προσεγγίσεις της γνώσης. Με βάση τα βιβλία που είχαν συμπεριληφθεί στη μικρή λίστα η Επιτροπή Παιδικού βιβλίου στην τελευταία συνεδρίαση μετά από συζήτηση και ψηφοφορία κατέληξε να απονείμει κατά πλειοψηφία το βραβείο στο βιβλίο της Νάνσης Τουμπακάρη: Ένα βιολί διηγείται! Εκπαιδευτικός οδηγός για τα λαϊκά όργανα.
Το λογοτεχνικό αυτό βιβλίο γνώσεων, υποδειγματικό στο είδος του, επιτυγχάνει μέσα από ένα ενδιαφέροντα αφηγηματικό τρόπο να μυήσει και να εξοικειώσει τον αναγνώστη με την ελληνική μουσική, την πολιτισμική μας παράδοση και με όψεις της κοινωνικής ζωής. Το βιολί, ο μυθοπλαστικός αφηγητής- ήρωας σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση εξιστορεί τη ζωή του, καθώς και αυτή των μουσικών που το χρησιμοποιούσαν σε διάφορες εκδηλώσεις της ζωής ευχάριστες και δυσάρεστες, αναδεικνύοντας το λαϊκό μας πολιτισμό. Η αμεσότητα του αφηγηματικού λόγου καθιστά το κείμενο ιδιαίτερα ελκυστικό, του προσδίδει προφορικό τόνο χωρίς να απουσιάζει από αυτόν η επιστημονική ακρίβεια και εγκυρότητα. Η συγγραφέας, μουσικοπαιδαγωγός η ίδια, μας παρουσιάζει ακόμη τη δημιουργία και εξέλιξη και άλλων λαϊκών μουσικών οργάνων του Μουσείου Φοίβου Ανωγειανάκη τα οποία συνδέει με τις συνθήκες και τον τόπο, όπου κυρίως χρησιμοποιούνται ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί και στη συναισθηματική σχέση του οργανοπαίκτη με το όργανο που παίζει. Η αφήγηση ρέει με μια γλώσσα απλή, με αρκετούς ιδιωματισμούς, αντίστοιχους των διαφόρων τόπων, ενώ το πλουσιότατο φωτογραφικό υλικό μνημειώνει πολύτιμες στιγμές του μουσικού μας πολιτισμού. Ακόμη, οι σημειώσεις στο πλάι των σελίδων δίδουν σημαντικές πληροφορίες για τα όργανα στα οποία αναφέρεται η αφήγηση, για γιορτές, για οργανοπαίχτες κ.λπ. Τέλος, το γλωσσάρι των ιδιωματικών λέξεων, η βιβλιογραφία, καθώς και το CD με ηχογραφημένα λαϊκά μουσικά παραδείγματα ολοκληρώνουν τη μεγάλη προσφορά του βιβλίου αυτού στη γνωριμία του νεαρού αναγνώστη όχι μόνο με τα λαϊκά μουσικά όργανα αλλά και με μορφές ζωής και τέχνης που συνθέτουν βασικά στοιχεία της ταυτότητάς μας και πρέπει να διατηρηθούν στη μνήμη μας.
Το βιβλίο Άνθρωπος ή βιολί; Μια άλλη ματιά στα κυκλαδικά ειδώλια της Μαρίνας Πλατή και της Ελένης Μάρκου, ξεχώρισε επίσης για τον μεθοδικό, απλό και συνάμα ευχάριστο τρόπο με τον οποίο οι συγγραφείς, μυούν τον μικρό αναγνώστη στη γνωριμία του με τον Κυκλαδικό Πολιτισμό. Ακολουθώντας τον παραδοσιακό τρόπο παροχής της γνώσης, χωρίς τη χρήση μυθοπλασίας, με βάση ερωτήσεις παιδιών και «απαντήσεις», με πλουσιότατο εικαστικό υλικό κατάλληλα τοποθετημένο, με εύστοχη εικονογράφηση της Χαράς Μαραντίδου οι συγγραφείς με επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο προσφέρουν πληροφορίες τόσο για το χώρο όπου βρέθηκαν τα ειδώλια αυτά, όσο και για τον πολιτισμό και την καθημερινή ζωή των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Η επιστημονική ακρίβεια και μέθοδος μετάδοσης της γνώσης, η πρωτότυπη σύνδεση της τέχνης των κυκλαδικών ειδωλίων με έργα της σύγχρονης γλυπτικής συνιστούν ουσιαστικά στοιχεία που συμβάλλουν στη διάκριση του βιβλίου αυτού.
Με μια άλλη γνωστική περιοχή, αυτήν της ψυχολογίας, συνδέεται το εικονογραφημένο βιβλίο γνώσεων του Αντώνη Παπαθεοδούλου Το σκοτάδι φοβάται τον Νικόλα. Οι φόβοι των μικρών απ΄ την ανάποδη! Το βιβλίο απευθύνεται σε μικρά παιδιά και διακρίνεται για την λογοτεχνικότητα, την πρωτοτυπία του και τον ευαίσθητο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το θέμα, στοιχεία για τα οποία η Επιτροπή το ξεχώρισε. Το βιβλίο αναφέρεται στη διαχείριση του φόβου που απασχολεί πολλά παιδιά, αντιστρέφοντας το κλασικό επιχείρημα: «είναι κακό να φοβάσαι». Με διεισδυτική ματιά στην ψυχολογία του παιδιού, με λόγο χιουμοριστικό, άμεσο και ευθύβολο ο συγγραφέας αναδεικνύει τη δύναμη της φαντασίας στην καταπολέμηση του φόβου. Η εικονογράφηση του κειμένου του Γιώργου Σγουρού συνομιλεί δημιουργικά με το κείμενο και το συμπληρώνει.
Με ενδιαφέρον συζητήθηκε επίσης το βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου, Με το ποδήλατό μου αρχηγό τα αυτοκίνητα νικώ για το μυθοπλαστικό τρόπο μετάδοσης της γνώσης και ευαισθητοποίησης των μικρών παιδιών σε θέματα προστασίας του περιβάλλοντος. Μέσα από τη μυθοπλασία , με λογοτεχνικότητα, με χιούμορ, με αριστοφανικά διακείμενα, με ελκυστική πλοκή, με πεζό αλλά και έμμετρο λόγο ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος πληροφορεί το μικρό παιδί για την ανάγκη χρήσης του ποδηλάτου με στόχο να αναδείξει την αξία της φυσικής ζωής και των ήπιων και φιλικών προς το περιβάλλον τρόπων μετακινήσεως των ανθρώπων, έναντι των ενεργοβόρων που συχνά επιλέγουν οι άνθρωποι της πόλης. Η εικονογράφηση του Γιώργου Καραχρήστου και οι σχετικές δραστηριότητες της Βασιλικής Νίκα που ακολουθούν καθιστούν το βιβλίο ιδιαίτερα ευχάριστο.